İyiki Doğdun

Selçuk,

Yeni yaşın kutlu, her şey gönlünce olsun...

Sevdiklerinle birlikte daha nice mutlu yıllara...

İyiki Doğdun

İyiki doğdun Can,

Sevdiklerinle birlikte nice mutlu yıllara...
Herşey gönlünce olsun.

Hep Geç Kalıyoruz...

Nuriş,
Kusurumuza bakma. Hep geç kalıyoruz.
Yeni yaşını (bir ay kadar eskidi ama!) kutlar, sağlık ve mutluluklar dileriz...

İyi ki Doğdun

İyi ki doğdun

Kamil TALUN.

Seni çok sevdik ve seveceğiz...

BAHAR

Doğa ne renk saçacağını şaşırmış gibi.Yaz dönemine geçiş aşamasındayız.Ama bu sırada 3 doğumgünü tebriği kaçırmışız.Başlarda nasıl alışırsak öyle gider.Bu nedenle geç de olsa tebrikte bulunmak istedim.

Aydın Abicim, Ayşenur Ablacım ve Aysu Ablacım doğum günleriniz kutlu olsun.Nice güzel yaşlara.

Ve tabii ki Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramımızı da kutlamak istiyorum.Ruhen ve bedenen "Çocuk" kısmına dahil olanlarımız var!!!

Baharın huzurlu havası günlerinizi güzelleştirsin.

Çok öpüldünüz

Çok geç olmadan

Yedi yaşından itibaren hep sınav hedefli yaşadığımızdan olsa gerek, büyümemize şahit olamadık.Aynı yaş grubunda olanlar kısmen yakaldıysa da birbirini,yine de nasıl hayatlarımız var bilmiyoruz.

Hangi sporu seversin, dinlediğin müzik tarzı ne, en çok giymeyi sevdiğin renk, sevdiğin ve sevmediğin davranışlar, kısaca sen...

Olmadı,beceremedik,yakınlaşamadık.
Ama hiçbir şey için geç değil.
Bu günlüğü niye yaptık?Bunun için..Bir de bu yolu deneyelim.Artık bahanemiz yok:)

Nice mutlu yıllara Ecehan

Seni sevdiğimizi biliyorsun.

bir günün içindekiler

Bu günlük sayesinde daha çok merak eder oldum sizleri..Acaba bugün baktılar mı? Yeni yazılar ya da resimler ekleyenler var mı?
Sanırım hepimiz aynı şekilde bakıp kapatıyoruz günlüğümüzü:)
Acaba ne yapıyoruz da buraya (ya da bir çok konu için aynı şeyi söyleyebiliriz) sadece bir iki dakika bakıp kapatacak kadar yoğunuz!

Bir günüm;
Sevgili İstanbul'umun en güzel zamanı olan sabah saatlerinde evden çıkıp, pek de sevimli olmayan trafiğe hiç mi hiç bulaşmadan doğruca deniz otobüsü iskelesine gidiyorum.İstanbul il sınırları içinde demeye bin şahit Avcılar istikametine doğru 1,5 saatlik yolculuğum sonunda canım okuluma geliyorum.Öğle saatine kadar "Nasıl geçti habersiz o güzelim yıllarım" tınısıyla öğrencilerle haşır neşir oluyorum.Öğleden sonra yine aynı melodi.Sonra bir deniz otobüsü yolculuğu ile son bulan okul saatlerimi geride bırakıp evime doğru yürüyorum.Günün getirdiklerine göre ya sosyalleşip kendimi dışarı atıyorum-ki bu son zamanlarda oldukça az oldu- ya da evde oturup rutin olarak "evde yapılacaklar programı" na uyuyorum.

Not: resimdekiler yol arkadaşlarım

Ya sizin gününüz nasıl geçiyor?